Miesiąc: Styczeń 2011

Pantokraator „Tomidesööjad”

Estoński zespół Pantokraator ma szansę spodobać się przede wszystkim miłośnikom współczesnych brzmień w progresywnym rocku. Ich album „Tomidesööjad” to właśnie przykład takiego grania, dodatkowo podbarwionego folkiem. Już w otwierającym płytę utworze „Metsavaht” słychać, że estoński muzykom podoba się folk-metalowe brzmienie In Extremo. Dalej inspiracje są już bardzo różne, czasem sięgające aż do lat 70-tych, gdzie elektroniczne brzmienia klawiszy mieszały się z rockowym graniem. Wciąż jednak nie pozwala nam się zapomnieć, że źródła piosenek pisanych przez członków zespołu tkwią głęboko w muzyce etnicznej.
Głownymi twórcami repertuaru są Erik Sakkov i Lauri Saatpalu. Pierwszy z nich tworzy również ciekawe brzmienia na klawiszach, flecie i gitarze, podczas gdy drugi jest wokalistą. Niekiedy udzielają się kompozytorsko również inni muzycy zespołu. Nad całą kompozycją aranżacyjną czuwał jednak Erik.
Album „Tomidesööjad” nie jest płytą łatwą, pokazuje jednak, że mało u nas znana estońska scena ma do zaproponowania coś więcej, niż tylko zespoły grające tradycyjnie i biesiadno-rockowy Oort. Pankoraator to kolejna kapela, której będę kibicował i której poczynaniom mam zamiar przyglądać się bliżej.

Rafał Chojnacki

Osjan „Po prostu”

Kiedy wkraczałem w świat muzyki folkowej Osjan miał już w nim swoje własne miejsce. Od początku więc znam ich jako grupę kultową. Kasety z ich nagraniami zdobywało się niełatwo, o występach można było właściwie zapomnieć, zespół praktycznie nie funkcjonował. Kilka lat temu sytuacja się zmieniła, ale poza krążkiem koncertowym właściwie nie dostaliśmy nowych kompozycji.
Album „Po prostu Osjan” rozwiewa jednak wątpliwości. Zespół nie tylko koncertuje, ale i tworzy nowe, bardzo ciekawe kompozycje. Stare oblicze zespołu krzyżuje się na tej płycie z bagażem doświadczeń, jakie muzycy zdobyli przez ostatnie kilkanaście lat.
Mamy tu do czynienia z wyjątkowym albumem, bardzo różnorodnym, ale tkniętym takim charakterystycznym, osjanowym palcem. Nie brakuje tu muzyki, o której można powiedzieć, że jest po prostu piękna. Choć mniej tu tym razem szalonych improwizacyjnych eskapad, to jednak muzyka sprawia wrażenie o wiele dojrzalszej.

Rafał Chojnacki

Formacja

W 2001 roku, z inicjatywy Michała Juszczakiewicza, Waldek Mieczkowski zwołał jeszcze trzech muzyków: Józka Kanieckiego, Jacka Jakubowskiego i Krzyśka Jurkiewicza, aby stworzyć okazjonalny zespół, nazwany naprędce Gdańską Formacją Szantową.
Pomysł okazał się na tyle udany, że GFS zaczęła pojawiać się coraz częściej na scenach tawern i szantowych festiwali. Praca nad autorskim repertuarem (przy wsparciu autora tekstów- Zbyszka Gacha) zaowocowała wieloma nagrodami (za najlepszą piosenkę, za najlepszy tekst, itp.), a w końcu płytą „Barowe opowieści”.
Po śmierci Józka Kanieckiego trzeba było właściwie na nowo tworzyć zespół. Powstawały autorskie utwory, rozwijało się życie koncertowe, a członkowie GFS poszukiwali nowej muzycznej formuły dla zespołu. W wyniku tych poszukiwań własną drogę obrał Waldek Mieczkowski, nagrywając solową płytę, a w konekwencji podejmując solową karierę, z czym związane było odejście z GFS.
Jesienią 2008 do Krzyśka i Jacka (pozostałych ze składu GFS) dołączyli: kontrabasista Darek Gutomski i flecista- dudziarz Tomek Conor Hałuszkiewicz. Ten pierwszy- z filharmonii, a ten drugi, z kręgu muzyki folk. Nie trzeba było długo czekać, aby nowe osobowości i niezwykle brzmiące instrumenty zainspirowały członków zespołu do pisania, a zespołową wyobraźnię pokierowały na zupełnie nowe muzyczne tory.
A że ani to już „gdańska”, a na pewno nie „szantowa”, Formacja została po prostu FORMACJĄ.
Pół roku później Formacja zaczęła nagrywać płytę stanowiącą rodzaj podsumowania tego, co było, z jednoczesnym wskazaniem dróg nowych poszukiwań.
„Moje miasto ma oczy zielone” to ostatnia piosenka, nad którą pracowaliśmy jeszcze z Józkiem. „Jezioro całe w deszczu”, „Jeśli znowu wypłynę”, „Żeglarzem być”, „Moja planeta woda”, „Stary kawaler” czy „Kaper Beneke” to z kolei piosenki, w które swoje serce włożył jeszcze Waldek Mieczkowski. „Gdy fruniesz do Irlandii”, „Miał być jeden rejs” i „Frau Kokoschke” są z nami tak długo, że aż dziw, że nie zostały dotąd nagrane. Nie jest to jednak tylko kronikarski zapis z cyklu „The Best of Archiwalne Nagrania”- wszystkie piosenki zyskały, dzięki Darkowi i Tomkowi, nowe brzmienie i ulepszone aranżacje.
Pozostałe trzy utwory zarejestrowane na płycie („Na strandzie Helu”, „Piosenka o prostej przyjaźni” i „Noce na oceanie”) to już nowe piosenki, pochodzące z autorskiego repertuaru Formacji.
Repertuar zespołu uzupełniają covery piosenek znanych z działalności zespołów, w których mieli szczęście grać Jacek (Krewni i Znajomi Królika, Smugglers) i Krzysiek (Packet, Smugglers). Nowe aranżacje to głównie dzieło Jacka Jakubowskiego, a dobrze znane skądinąd utwory nabierają dzięki nim nowego, oryginalnego charakteru.

W FORMACJI grają:
Dariusz Gutomski- kontrabas;
Tomasz Hałuszkiewicz- whistle, flety, dudy;
Jacek Jakubowski- akordeon, gitara (DADGAD), śpiew;
Krzysztof Jurkiewicz- gitara, mandolina, harmonijki ustne, śpiew

Materiał własny zespołu

Fotografia: Iwona Delegiewicz

Ukrainian Folk

The Ukrainian Folk – to formacja folk-rockowa, która powstała we Lwowie w 1990r. Cieszy się popularnością wśród wielbicieli ukraińskiej muzyki folkowej od 20 lat. W 2001 roku zmienił się skład zespołu, który ożywił muzykę, nadał brzmienie rockowo-folkowe. W tym samym roku, grupa wydała płytę ,,Nie zapominaj,, z nowymi aranżacjami. To sprawiło, że zespół zdobył rzeszę fanów muzyki ukraińskiej. Kolejna płyta została wydana w 2005 roku z okazji jubileuszu XV-lecia działalności ,,15 lat mineło,,. Dzięki swojej pasji, zespół stał się jednym z najbardziej uznawanych wśród fanów ukraińskiej muzyki folkowo-rockowej, co sprawiło, że grupa rozgrzewała publiczność nie tylko w Polsce ale i za granicą m.in.: w Rosji, Austrii, Niemczech, Francji, Ukrainie i Czechach. W 2010 roku formacja nagrała kolejną płytę ,,Mriji,, Repertuar to ukraińskie piosenki ludowe we własnej aranżacji oraz utwory własnej kompozycji.

Dzisiejszy skład zespołu:

Renata Kuźmiak – wokal

Mirosław Baranowski – gitara, gitara akustyczna

Orest Ortyński – wokal, instrumenty klawiszowe

Wiesław Dudek – instrumenty perkusyjne

Patryk Nakielski – skrzypce

Miron Maciopa – wokal, gitara basowa

Materiał własny zespołu

Załoga Dr. Bryga

Powstanie zespołu Załoga Dr. Bryga datuje się na lipiec 2005 roku, kiedy to dwaj kumple Dominik Kaźmierczak i Michał Brzozowski, grający jedynie dla własnej satysfakcji w garażowym zaciszu, postanowili dać publiczny wyraz swoim muzycznym zainteresowaniom. Wkrótce dołączyła do nich Agnieszka Reduch wzbogacając brzmienie zespołu o żeński wokal. Po około roku mniejszych i odrobinę większych koncertów skład formacji powiększył się o Sławka Prusika na gitarze elektroakustycznej oraz Eliasza Brzuszkiewicza perkusji. Ponadto Michał zmienił instrument na gitarę elektryczną, dzięki czemu występy zespołu nabrały bardziej rockowego charakteru. Jesienią 2008 roku miejsce Eliasza na perkusji zajął Marek Kaźmierczak, który zwerbował do zespołu swojego przyjaciela Krzysztofa Augustyniaka, grającego na akordeonie. Tym sposobem skład uformował się na dobre i pozostaje niezmienny do dziś. W 2009 roku instrumentarium zespołu poszerzyło się o saksofon, na którym gra Dominik.
Do ważniejszych wydarzeń w swojej historii zespół może zaliczyć zajęcie II miejsca na Festiwalu Piosenki Żeglarskiej Kopyść w Białymstoku w 2008 roku oraz Nagrodę Publiczności i Nagrodę dla Instrumentalisty (Dominika) na Festiwalu Rock Szanty Serwy 2009. Niemniej ważne były też wystąpienia dla TVP Polonia, TVP1 w programie ‘Kawa czy herbata’ oraz kilkukrotne emisje radiowe w lokalnych rozgłośniach. Od 2008 roku giżycka formacja jest gościem wielu koncertów finałowych festiwali szantowych. Nie bez znaczenia są też koncerty w chorwackim Splicie oraz niemieckim Querfurt w 2009 roku. Dorobek płytowy zespołu to mini-album zatytułowany ‘No Shanties Inside” wydany w 2009 roku. W lutym 2011 roku ukaże się drugi album pt.: ‘Na wschodnim Pacyfiku’ z 10 utworami autorskimi oraz dodatkowym bonus trackiem.
Jak mówią sami członkowie zespołu, koncertowanie to dla nich największa frajda, a podczas występów starają się zarazić publiczność swoją pasją. Najczęściej im to się udaje.

SKŁAD:
AGNIESZKA BRZOZOWSKA – wokal, przeszkadzajki
DOMINIK KAŹMIERCZAK – wokal, bass, saksofon
KRZYSZTOF AUGUSTYNIAK – akordeon
MAREK KAŹMIERCZAK – perkusja, instrumenty perkusyjne
MICHAŁ BRZOZOWSKI – gitara elektryczna
SŁAWEK PRUSIK – gitara akustyczna

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén